CAMEROON CRISIS GEZAMENLIJKE REACTIE

OVER DE CRISIS

Kameroen is een van de meest vergeten crises ter wereld. De humanitaire nood in Kameroen is nog nooit zo groot geweest. Op dit moment hebben 4,3 miljoen mensen in acht van de tien Kameroense regio's humanitaire hulp nodig.

Sinds 2016 is er in de regio's NW/West-Kameroen sprake van sociale instabiliteit en onrust als gevolg van protesten tegen de behandeling van de Anglofoonse bevolking en de reactie van de regering op deze protesten. De veiligheidssituatie in deze regio's blijft onstabiel met frequente wegblokkades, confrontaties tussen niet op staatsniveau opererende gewapende groeperingen (NSAG's) en het nationale leger, “spookdagen”, het lukraak doden van burgers en plundering en vernietiging van eigendommen door zowel het nationale leger als de NSAG's.

Als gevolg hiervan zijn bijna een half miljoen mensen ontheemd geraakt (een van de snelst groeiende ontheemdencrises in Afrika), zijn burgers en basisvoorzieningen herhaaldelijk het doelwit geweest en zijn het onderwijssysteem, de gezondheidszorg en de landbouwproductie achteruitgegaan.

Voortdurende gevechten en het wegvallen van basisvoorzieningen in de overwegend Engelssprekende regio's hebben geleid tot de ontheemding van ongeveer 500.000 mensen in NW, SW, West en Littoral regio's, en binnen de regio's van de bush naar de grotere steden, evenals 35.000 mensen naar Nigeria. Honderden dorpen zijn in brand gestoken, ziekenhuizen aangevallen, gezondheidswerkers aangevallen en scholen gesloten. Meer dan 780.000 kinderen kunnen niet meer naar school en duizenden mensen verschuilen zich in de rimboe zonder humanitaire hulp.

Burgers komen terecht in het kruisvuur van gevechten tussen regeringstroepen en NSAG's. De berichten over onevenredig gebruik van geweld zijn alleen maar toegenomen. Het aantal meldingen van onevenredig gebruik van geweld is alleen maar toegenomen. Ongeveer 1.850 burgers hebben de afgelopen 20 maanden het leven verloren als gevolg van de crisis, hoewel exacte aantallen onduidelijk zijn gezien de toegang.

Humanitaire hulpverleners kunnen veel mensen in nood in het zuidwesten en noordwesten niet bereiken, en de toegang van de bevolking tot gezondheidszorg, onderwijs, water en sanitatie, onderdak en bescherming is ernstig beperkt, en vrouwen worden onevenredig zwaar getroffen. Door de onveiligheid en de bewegingsbeperkingen is de toegang tot landbouwgronden en markten problematisch geworden, waardoor drie miljoen mensen te maken hebben met voedselonzekerheid.

Er bestaan spanningen tussen binnenlandse ontheemden en de gastgemeenschap over de toegang tot drinkwater, landbouwgrond en sociale voorzieningen zoals gezondheidszorg. Uit recente evaluaties blijkt dat vrouwen en meisjes te maken hebben met verkrachting, seksueel geweld, geweld tussen intieme partners, ontzegging van middelen/kansen, psychologisch misbruik, fysiek geweld en vroegtijdige huwelijken. Velen hebben aangegeven dat de bezorgdheid over de veiligheid van vrouwen en meisjes is toegenomen en dat het aantal meldingen van verkrachting sinds het begin van de crisis duidelijk is toegenomen.

DE NEDERLANDSE ALLIANTIE VOOR NOODHULP GEZAMENLIJKE REACTIE

Het programma is gericht op in totaal 49.585 begunstigden in de divisies Meme, Fako, Ndian (regio Zuidwest) en de divisies Mezam, Momo en Boyo (regio Noordwest). Ongeveer 50% van de begunstigden is bestemd voor de regio Zuidwest, 50% voor de regio Noordwest.

In overeenstemming met de prioriteiten van de regering en UN OCHA zullen de leden zich richten op prioritaire sectoren in de twee regio's, met verschillende activiteiten op elke locatie, afhankelijk van de behoeften, de expertise van de leden en lokale partners en de afstemming op en complementariteit met andere programmering en financiering.

Bescherming: De gezamenlijke reactie van Kameroen is gericht op preventie en vermindering van de risico's op bescherming voor binnenlandse ontheemden en leden van de gastgemeenschap die door de crisis zijn getroffen, op individuele bijstand en doorverwijzing op het gebied van bescherming en op noodhulp aan personen met speciale behoeften. De gezamenlijke reactie zal de toegang tot GBV-preventieactiviteiten verbeteren en toegang bieden tot medische en psychosociale diensten voor overlevenden van seksueel geweld. Voorts zal in het kader van de gezamenlijke reactie specifieke aandacht worden besteed aan het opzetten en versterken van op de gemeenschap gebaseerde kinderbeschermingsmechanismen en het opbouwen van de vaardigheden van de adolescenten zelf, alsook van de ouders, verzorgers en andere leden van de gemeenschap.

Gezondheid: De gezamenlijke reactie zal de toegang tot diensten op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid (SRH) overeenkomstig het minimale initiële dienstenpakket verbeteren door de middelen, de capaciteit en de verwijzingsnetwerken van lokale zorgverleners op te bouwen. Dit zal zich richten op de meest kritieke behoeften op het gebied van SRH in noodsituaties, met de nadruk op veilige bevallingen, gezinsplanning en medische behandeling van verkrachting, distributie van waardigheids- en moederkits aan kwetsbare vrouwen en adolescente meisjes; en levering van medische apparatuur en benodigdheden.

WASS: De Joint Response zal werken aan het terugdringen van watergerelateerde ziekten onder crisisgetroffenen door het herstel van waterbronnen, elk met een waterbeheercomité om eigen inbreng en duurzaamheid te bevorderen. JR zal nooddouches en latrines bouwen om open defecatie tegen te gaan; Community Hygiene Workers aanwerven en opleiden; wateropslagcontainers en zeep uitdelen aan de meest kwetsbare huishoudens. Mensen zullen deelnemen aan bewustmakingsactiviteiten in kindvriendelijke ruimten waar WASH-faciliteiten zullen worden hersteld.

Voedselzekerheid en middelen van bestaan: De gezamenlijke reactie zal de meest kwetsbare ontheemden en huishoudens in de gastgemeenschap in de divisies Meme, Fako en Ndian in de zuidwestelijke regio helpen om aan hun basisvoedsel- en voedingsbehoeften te voldoen door gedurende 3 maanden maandelijkse onvoorwaardelijke voedselbonnen te verstrekken. Elk huishouden krijgt een maandelijkse voedselbon die ongeveer 60% van de minimale uitgaven van een voedselmand van een huishouden dekt.

Fotocredits: Eddy van Wessel